Proces indywiduacji i rozpoznania swojego unikalnego celu życiowego cz.1.

Proces uzdrawiania, poznawania siebie, zagłębiania się w swoją psychikę czy tez duszę, oraz rozpoznawanie zarówno swojego przeznaczenia jak i potencjału który drzemie w każdym z nas można porównać do metafory podpiwniczonego domu. W pierwszej kolejności musimy zejść do przysłowiowej piwnicy która symbolizuje naszą nieświadomość – tą część naszej psychiki która często powoduje naszym życiem z poziomu jeszcze nierozpoznanego, a której rozpoznanie niezbędne jest do życia w pełni.

Ten pierwszy etap nie zawsze jest łatwy i wymaga naszej uwagi oraz zaangażowania, niemniej jednak stanowi on jednocześnie budowę solidnego fundamentu pod nasze nadchodzące życie i rozpoznanie unikalnego celu czy przeznaczenia z jakim tu przychodzimy. To na tym etapie jest intensywnie uzdrawiania nasza przeszłość i stopniowo wracamy do swojej naturalności, a bywa że pojawiają się także pierwsze wglądy, sny, obrazy czy symbole które mogą wskazywać naszą przyszłą, rodzącą się już misję która w dalszych etapach rozwoju będzie nam stopniowo ukazywana.

Cel wewnętrzny, a cel zewnętrzny ludzkiego życia.

Cel wewnętrzny i cel zewnętrzny naszego życia są ściśle ze sobą powiązane. Celem wewnętrznym jest przebudzenie, życie w Obecności, wewnętrznej spójności i ugruntowaniu. Cel zewnętrzny pojawia się i jest nam niejako przypomniany w procesie zaangażowania w cel wewnętrzny który jest celem nadrzędnym. W moim odczuciu niemożliwym jest aby wypełniać prawdziwy cel, misję czy powołanie w świecie bez osiągniecia dostatecznego stopnia zaangażowania w cel wewnętrzny.

Piękno zaangażowania się w cel wewnętrzny, a w jego konsekwencji rozpoznanie swojego celu życiowego jednocześnie oznacza że zarówno my, jak i nasze życie zaczynają rozkwitać, stajemy się bardziej kreatywni oraz połączeni z inteligencją życia i jego przepływem. Gdy całym sercem zaangażujesz się w swoje uzdrowienie, praktykę Obecności i poznanie siebie, szybko zorientujesz się że czujesz znacznie więcej spokoju, naturalności i zaczniesz łączyć się ze swoimi darami, talentami i prawdziwymi pasjami. To one poprowadzą Cię do odkrycia Twojego życiowego celu, misji czy powołania.

Rola uważności na to co komunikuje nam życie w osiąganiu potencjału życiowego

Kilka tygodni przed jedną z moich wypraw do Afryki wybrałem się na spacer. W pewnym momencie poczułem żeby wejść do lokalnej kawiarni w samym sercu parku. Gdy byłem już w środku, okazało się że jest tam wystawa fotografii prezentująca ludzi i krajobrazy z Ghany. Od razu przykuła moją uwagę i zacząłem skanować wszystkie zdjęcia oraz obrazy prezentujące życie tego kraju. Po pewnym czasie odwróciłem się aby przeczytać opis wystawy i w tym momencie poczułem że do mojego ciała napływa świeża fala energii, ożywienia, entuzjazmu i ciekawości.

W tym też momencie po raz kolejny zdałem sobie sprawę że życie komunikuje się z nami m.in. poprzez tego typu odczucia wskazując że jest tu dla nas coś wartościowego do doświadczenia. Podczas tego spotkania wiedziałem już że będę dalej eksplorował temat Ghany ponieważ wcześniej już wiele razy pojawiało się tego typu prowadzenie. Dwa miesiące później, po intensywnych przygotowaniach byłem już w samolocie do Akry, stolicy Ghany w której spędziłem jeden z najbardziej transformujących i uzdrawiających czasów w moim życiu oraz podróż do Ghany zapoczątkowała prawie dwu miesięczną wyprawę do Afryki.

Życie komunikuje się z nami w podobny sposób starając się zwrócić naszą uwagę na najróżniejsze doświadczenia które mają znaczący wpływ na nasz rozwój i budowanie życia zgodnego z naszym potencjałem, darami, pasjami i naturalnymi predyspozycjami, oraz prowadzi nas w ten sposób do doświadczeń których potrzebujemy w danym momencie. Gdy uwrażliwimy się i staniemy się uważni na to co komunikuje nam nasze ciało, intuicja oraz otaczający nas świat, to mamy bardzo duże szanse no to aby żyć w większej harmonii oraz odkryć nasz cel życiowy.

Podążanie ścieżką nieznanego jako źródło wzrostu, rozwoju świadomości i kształtowania charakteru

Pamiętam, gdy byłem na wyspie Gozo na Malcie wyskoczyło mi na YouTube nagranie kobiety która opowiadała o swoich doświadczeniach i wyzwaniach związanych z podążaniem za głosem swojego serca i intuicji. Mierzyła się wówczas z wyborem który miał wpłynąć na resztę jej życia i kariery zawodowej. Miała już ugruntowaną pozycję i wiele wskazywało na to, że mogłaby zostać tam gdzie jest. Było jej tam dobrze, żyła w komforcie, dostatku i spełniała się zawodowo. Jednak w pewnym momencie, i tak też zaczęła swoją prezentację, życie, poprzez jednego z jej przyjaciół zadało jej pytanie: jakiej decyzji nie podejmujesz? Od razu wiedziała o co chodzi, gdyż był to czas w którym musiała zdecydować czy zostanie w znanym i komfortowym, czy podejmie się wyzwania i podąży za swoim powołaniem i trudnym do nazwania przeczuciem, które nie dawało jej spokoju.

Pewnego dnia usiadła w medytacji i głębokiej refleksji nad swoim dalszym wyborem życiowym i stało się dla niej jasne że podąży za swoim przeczuciem i intuicją pomimo że wiedziała że w pewnym sensie będzie musiała zmierzyć się z nieznanym. Po pewnym czasie, po zmianie kraju zamieszkania i pracy zorientowała się że ta zmiana była konieczna do tego aby mogła żyć zgodnie ze swoim pełnym potencjałem i dzielić się nim z innymi. Wkrótce po przeprowadzce poznała mężczyznę który okazał się jej życiowym partnerem, a ona mogła rozwijać się dalej i w pełni wykorzystać swoje dary, predyspozycje oraz doświadczenie aby wzbogacać życie innych.

Po powrocie do Anglii i podczas spaceru w jednym z londyńskich parków zorientowała się że miała wybór odnośnie dalszej ścieżki spaceru. Jedna ścieżka był prosta, dość szeroka i przewidywalna. Druga prowadziła do lasu i zaraz za pierwszym zakrętem nie było widać jej kontynuacji. To była ścieżka nieznanego którą zdecydowała się wybrać w swoim życiu. 

Którą ty byś wybrał/a?