Proces indywiduacji i rozpoznania swojego unikalnego celu życiowego

Proces uzdrawiania, poznawania siebie, zagłębiania się w swoją psychikę czy też duszę oraz rozpoznawania zarówno swojego przeznaczenia, jak i potencjału, który drzemie w każdym z nas, można porównać do metafory podpiwniczonego domu. W pierwszej kolejności musimy zejść do przysłowiowej piwnicy, która symbolizuje naszą nieświadomość – tę część naszej psychiki, która często powoduje naszym życiem z poziomu jeszcze nierozpoznanego, a której rozpoznanie niezbędne jest do życia w pełni.

Ten pierwszy etap nie zawsze jest łatwy i wymaga uwagi oraz zaangażowania, niemniej jednak stanowi on jednocześnie budowę solidnego fundamentu pod nadchodzące życie i rozpoznanie życiowej misji czy powołania, z jakim tu przychodzimy. To na tym etapie intensywnie uzdrawiana jest nasza przeszłość i stopniowo wracamy do swojej naturalności. Pojawiają się także pierwsze wglądy, sny, obrazy czy symbole, które mogą wskazywać naszą przyszłą, rodzącą się już misję, która w dalszych etapach rozwoju będzie nam stopniowo ukazywana.

Głębokie zaangażowanie się w proces uzdrawiania i poznawania siebie, a także proces harmonizowania swojego życia z prowadzeniem wyższej jaźni czy duszy sprawiają, że łączymy się z naszą naturalną wrażliwością. Łączymy się z wrażliwością poprzez emocjonalność, stąd tak ważna rola skutecznego uzdrawiania, wracania do wewnętrznej harmonii, pełni oraz spójności ducha, ciała i umysłu. Możemy powiedzieć, że wrażliwość, emocjonalność i uwaga ukierunkowana na świat wewnętrzny, tak bogaty i niosący ze sobą tak wiele cennych informacji i darów, są reprezentowane przez animę – wewnętrzną kobietę. Gdy osoba szczerze zaangażowana w swój proces rozwoju i realizacji poważnie traktuje bogactwo płynące ze swojego wnętrza i przekuwa je w jakiś rodzaj twórczości (np. pisanie, malowanie, taniec, bądź inną formę wyrazu), wówczas proces indywiduacji (proces osiągania pełni dojrzałości psychicznej, a także ucieleśniania pełni swojego potencjału i przeznaczenia) nabiera znacznego tempa i ukazuje swoje kolejne odsłony prowadzące do wewnętrznej pełni która z czasem odzwierciedlona jest także w życiu zewnętrznym - bardzo często w postaci odkrycia unikatowego celu życiowego, życiowej misji czy powołania. Co więcej, to głębokie zaangażowanie się we własny rozwój prowadzi do rozpoznania unikalnych darów, pasji, głęboko zakorzenionych zainteresowań, talentów, mocnych stron, które następnie, gdy są kultywowane, tworzą kompozycję, którą tylko dany człowiek może wnieść do świata i tym samym go wzbogacać.