Jak budować zaufanie do życia?
Zaufanie do życia, jak wiele innych rzeczy, jest kwestią praktyki, natomiast jego kultywowanie buduje się poprzez odpuszczenie kontroli, jaką myślimy, że mamy. Gdy żyjemy w silnym utożsamieniu z umysłem i konstrukcją ego, wierzymy, że to my w całości kontrolujemy nasze życie. Gdy jesteśmy zaangażowani w nasz rozwój duchowy, wówczas utożsamienie z umysłem staje się coraz mniejsze i z czasem dochodzimy do doświadczalnego przekonania, że nie jesteśmy naszymi myślami i możemy je obserwować. To także czas, kiedy rośnie wewnętrzna przestrzeń, w której łapiemy więcej dystansu do najróżniejszych zmiennych i otwieramy się na życie i wiele jego przejawów. Stajemy się także bardziej uważni i wrażliwi zarówno na swoje wnętrze, jak i na otaczający nas świat i bliższa jest nam idea, że jesteśmy częścią całości stworzenia, a nie tylko oderwanym od niego elementem. Życie w tego typu separacji jest pełne cierpienia i przekonania, że ze wszystkim musimy radzić sobie sami. A wcale tak nie jest.
Tu z pomocą przychodzi sztuka zwracania uwagi, w której w najprostszym rozumieniu chodzi o to, aby zwracać uwagę na to, co komunikuje nam życie w dwóch najważniejszych ekosystemach: naszym wnętrzu, w realiach emocji, wrażeń płynących z ciała, myśli, intuicji i snów, a także w naszym codziennym otoczeniu i środowisku, w którym żyjemy. Te dwa ekosystemy niosą ze sobą wiele cennych informacji dla wprawnego i uważnego obserwatora i stanowią podstawę do kontemplacji, w której możemy zadać sobie pytanie: do czego obecnie zaprasza mnie życie? Na tym pytaniu zasadza się główna idea budowania zaufania do życia, w której pytamy, co możemy zrobić dla życia, zarówno swojego, jak i całości stworzenia, bardziej niż to, co życie może zrobić dla nas. A ono, jeśli tylko zaczniemy służyć życiu poprzez uważność na jego przewodnictwo, jego uszanowanie i podążenie za nim, ma dla nas mnóstwo skarbów, które będą w niesamowity sposób nasze życie wzbogacały. To w momencie, w którym zaczynamy podążać za prowadzeniem i przewodnictwem życia, zaczyna budować się ogromne zaufanie, ponieważ szybko zorientujemy się, że życie prowadzi nas dla naszego najważniejszego dobra i wszelkich doświadczeń, których potrzebujemy dla naszego wzrostu i ucieleśnienia pełni potencjału. Za każdym razem, gdy zdecydujesz się wejść w doświadczenie, do którego będziesz czuł lub czuła się prowadzonym, zarówno przez wskazówki życia w obu wspomnianych ekosystemach, jak i przez swoje serce, intuicję i pragnienie, wykażesz się zaufaniem do życia i jego prowadzenia. I to podczas tych doświadczeń budować się będzie największe do niego zaufanie, które z czasem będzie się umacniało.
Fot. Marcin Kozakowski. Okolice rezerwatu Dinokeng w Republice Południowej Afryki.